பகுத்தறிவு என்பது கடவுள் மறுப்பு அல்ல;அறம் பற்றிய அறிவு
பகுத்தறிவு என்பது கடவுள் மறுப்பு அல்ல;
அறம் பற்றிய அறிவு
பகுத்தறிவு என்பது கடவுளை மறுப்பது மட்டுமல்ல; அதேபோல் கடவுள் நம்பிக்கையை ஏற்றுக்கொள்வதும் அல்ல.
பகுத்தறிவு என்பது எதையும் கேள்வியின்றி ஏற்றுக்கொள்ளாமல், அதன் உண்மைத் தன்மையையும், காரணத்தையும், விளைவையும் ஆராய்ந்து முடிவெடுப்பது.
ஒரு கருத்து யாரால் சொல்லப்பட்டது என்பதற்காக அதை ஏற்றுக்கொள்ளாமல்,
“இது உண்மையா?
இதற்கு ஆதாரம் என்ன?
இது மனிதனுக்கு நன்மை தருகிறதா?
இது அறத்திற்கும் நீதிக்கும் பொருந்துகிறதா?
இதனால் யாருடைய உரிமையும் பாதிக்கப்படுகிறதா?”
என்று சிந்தித்து முடிவெடுப்பதே பகுத்தறிவு.
எனவே, பகுத்தறிவு என்பது முதலில் அறம் பற்றிய அறிவு.
மனிதனை மனிதனாக மதிப்பது அறம்.
பிறப்பின் அடிப்படையில் மனிதர்களிடையே உயர்வு–தாழ்வு கற்பிக்கப்படுவதை மறுப்பது அறம்.
ஒருவரின் உரிமையை மற்றொருவர் பறிக்கக் கூடாது என்பதை உணர்வது அறம்.
பெண்–ஆண் வேறுபாடுகளைக் கடந்து சம உரிமையை ஏற்றுக்கொள்வது அறம்.
சாதி, மதம், மொழி, வர்க்கம் போன்ற அடையாளங்களைக் கடந்து மனித சமத்துவத்தை நிலைநாட்டுவது அறம்.
பலவீனமானவர் மீது அதிகாரம் செலுத்துவதற்குப் பதிலாக, அவருடைய உரிமைக்காக நிற்பது அறம்.
அநீதியைப் பார்த்தும் அமைதியாக இருப்பதைவிட, அநீதியை அடையாளம் கண்டு எதிர்ப்பதே பகுத்தறிவின் அறநெறி.
---
கடவுள் இருக்கிறாரா இல்லையா என்பது மட்டுமே பகுத்தறிவின் கேள்வியல்ல
கடவுள் இருக்கிறாரா? இல்லையா?
என்பது ஒரு தத்துவக் கேள்வியாக இருக்கலாம்.
ஆனால் பகுத்தறிவின் பரந்த சமூகக் கேள்விகள் அதைவிடப் பெரியவை.
மனிதன் ஏன் மனிதனால் தாழ்த்தப்பட வேண்டும்?
பிறப்பு ஏன் ஒருவரின் சமூக மதிப்பை நிர்ணயிக்க வேண்டும்?
ஒருவருக்கு கிடைக்கும் உரிமை மற்றொருவருக்கு ஏன் மறுக்கப்பட வேண்டும்?
பெண் ஏன் ஆணைவிட தாழ்ந்தவளாகக் கருதப்பட வேண்டும்?
ஒரு மனிதனின் வறுமை ஏன் அவனது உரிமையைப் பறிக்க வேண்டும்?
இத்தகைய கேள்விகளையும் எழுப்புவதுதான் பகுத்தறிவு.
எனவே, கடவுள் மறுப்பை மட்டுமே பகுத்தறிவின் அளவுகோலாகக் கருதுவது, பகுத்தறிவின் பரந்த சமூகப் பொருளைச் சுருக்கிவிடுகிறது.
---
நம்பிக்கையும் பகுத்தறிவும்
ஒருவர் கடவுளை நம்பிக்கொண்டே பகுத்தறிவுடன் வாழ முடியும்.
அதேபோல், ஒருவர் கடவுளை மறுத்துக்கொண்டே சாதி, அநீதி, சுரண்டல், பாலினப் பாகுபாடு ஆகியவற்றை ஆதரிக்கவும் முடியும்.
அப்படியானால், கடவுளை மறுப்பது மட்டும் ஒருவரை முழுமையான பகுத்தறிவாளராக மாற்றிவிடுமா?
இல்லை.
ஏனெனில் பகுத்தறிவின் உயர்ந்த நோக்கம் ஒரு குறிப்பிட்ட நம்பிக்கையை மறுப்பதில் முடிவதில்லை.
அது மனிதனை விடுதலை செய்வதில் நிறைவடைகிறது.
---
“நம்பாதே” என்பதைக் காட்டிலும் “சிந்தித்துப் பார்”
பகுத்தறிவின் அடிப்படைச் சொல்:
“நம்பாதே” அல்ல; “சிந்தித்துப் பார்.”
எதை நம்பினாலும்,
“ஏன் நம்புகிறேன்?”
என்று கேட்பது பகுத்தறிவு.
எதை மறுத்தாலும்,
“ஏன் மறுக்கிறேன்?”
என்று ஆராய்வது பகுத்தறிவு.
தனக்கு சாதகமான உண்மையை மட்டும் ஏற்றுக்கொள்வது பகுத்தறிவு அல்ல.
தனக்கு எதிரான உண்மையாக இருந்தாலும், அது உண்மை என்பதை உணர்ந்து ஏற்றுக்கொள்ளும் அறிவுசார் நேர்மையே உண்மையான பகுத்தறிவு.
---
பகுத்தறிவு என்பது தன்னையும் கேள்வி கேட்பது
பிறரை கேள்வி கேட்பது எளிது.
ஆனால் தன்னுடைய நம்பிக்கைகளையும், தன்னுடைய கருத்துகளையும், தன்னுடைய செயல்களையும் கேள்வி கேட்பதுதான் உண்மையான பகுத்தறிவின் சோதனை.
“நான் சரியாக இருக்கிறேனா?”
“என்னுடைய கருத்தில் தவறு இருக்கிறதா?”
“நான் எதிர்க்கும் அநீதியை, வேறு வடிவில் நானே செய்கிறேனா?”
என்று தன்னைத் தானே ஆய்வு செய்யும் மனப்பக்குவம் இல்லாமல் பகுத்தறிவு முழுமை பெறாது.
---
பகுத்தறிவின் நான்கு அடிப்படைகள்
பகுத்தறிவு என்பது கடவுள் மறுப்பு அல்ல;
மூடநம்பிக்கை மறுப்பு.
பகுத்தறிவு என்பது மத மறுப்பு அல்ல;
மதத்தின் பெயரில் நிகழும் அநீதி மறுப்பு.
பகுத்தறிவு என்பது நம்பிக்கையை அழிப்பது அல்ல;
நம்பிக்கையையும் அறிவின் முன் சோதிப்பது.
பகுத்தறிவு என்பது மனிதனை மறுப்பது அல்ல;
மனிதனை மையமாக வைத்து சிந்திப்பது.
---
இறுதியில் கேட்க வேண்டிய கேள்வி
ஒருவர் கடவுளை நம்புகிறாரா?
அல்லது கடவுளை மறுக்கிறாரா?
என்பது மட்டும் முக்கியமான கேள்வி அல்ல.
அவர் மனிதனை மனிதனாக மதிக்கிறாரா?
அவர் பிறப்பால் உருவாக்கப்பட்ட உயர்வு–தாழ்வை மறுக்கிறாரா?
அவர் அநீதிக்கு எதிராக நிற்கிறாரா?
அவர் தனக்கான உரிமையைப் போலவே பிறருடைய உரிமையையும் மதிக்கிறாரா?
அவர் தனது கருத்தையும் கேள்விக்கு உட்படுத்தத் தயாராக இருக்கிறாரா?
இதற்கான பதில்களில்தான் பகுத்தறிவின் உண்மையான ஆழம் வெளிப்படுகிறது.
ஆகவே,
பகுத்தறிவு என்பது கடவுள் மறுப்பு அல்ல;
அது சிந்திக்கும் அறிவு.
பகுத்தறிவு என்பது மூடநம்பிக்கையை மறுப்பது மட்டுமல்ல;
அநீதியையும் மறுப்பது.
பகுத்தறிவு என்பது நம்பிக்கையை அழிப்பது அல்ல;
நம்பிக்கையை அறிவின் முன் சோதிப்பது.
பகுத்தறிவு என்பது வெறும் அறிவியல் சிந்தனை அல்ல;
மனிதனை மனிதனாக மதிக்கும் அறம் பற்றிய அறிவு.
**அறிவால் சிந்திப்போம்.
அறத்தால் வாழ்வோம்.
அநீதியை எதிர்ப்போம்.
சமத்துவத்தை நிலைநாட்டுவோம்.
மனித மரியாதையைப் பாதுகாப்போம்.**
அதுவே உண்மையான பகுத்தறிவு.
Comments
Post a Comment