🪔 அன்றைய தீபாவளி… அம்மா, அப்பாவின் அன்பு! ❤️

🪔 அன்றைய தீபாவளி… அம்மா, அப்பாவின் அன்பு! ❤️

மறக்க முடியாத அம்மா… அப்பா…

தீபாவளி என்றால் இன்று நமக்கு ஒரு பண்டிகை. ஆனால், நமது அம்மா, அப்பாவுக்கு அது தங்கள் பிள்ளைகளின் முகத்தில் மகிழ்ச்சியைப் பார்ப்பதற்கான ஒரு திருநாள்!

அவர்கள் எப்படித்தான் நம்மை அத்தனை விமரிசையாகத் தீபாவளி கொண்டாட வைத்தார்களோ, இன்றுவரை எனக்கு ஆச்சரியமாகத்தான் இருக்கிறது!

தீபாவளி என்றாலே புதுச் சட்டை, பேண்ட், ஜட்டி, பனியன், செருப்பு, பெல்ட் என்று தலை முதல் கால் வரை அனைத்தையும் புதிதாக வாங்கிக் கொடுப்பார்கள். புதிதாக வெளியாகும் திரைப்படத்தைப் பார்ப்பதற்கும் பணம் கொடுப்பார்கள்.

வீட்டில் பலகாரங்கள் செய்வதற்குக் கணக்கே இருக்காது!

மூன்று வகையான அதிரசம், சோமாஸ், சோயா உருண்டை, ரவா உருண்டை, பொரிவிளங்காய் உருண்டை, இரண்டு வகையான முறுக்கு, இனிப்புப் பூந்தி, மெதுவடை, மசால் வடை என்று பலகாரங்களின் பட்டியல் நீண்டுகொண்டே போகும்.

அதோடு கோழிக்கறி, மாட்டுக்கறி என வீட்டில் அவரவர் விருப்பத்திற்கேற்ப விருந்து சமைத்து, இனிப்பு, காரம் எனப் பலவகையான உணவுகளைச் செய்து பிள்ளைகளுக்குக் கொடுப்பார்கள்.

அன்று நமது அம்மாக்களின் சமையலறைதான் உண்மையான தீபாவளிக் கொண்டாட்டத்தின் மையம்!

எங்கள் ஊரான வில்வநகருக்குத் தயிர் விற்பதற்கு வரும் தயிர்க்காரர்கள், நாட்டு வெடிகளை எடுத்து வருவார்கள். அவற்றை நாங்கள் “குருவிநத்தம் பட்டாசு” என்று அழைப்போம்.

தீபாவளி வருவதற்கு 15 நாட்களுக்கு முன்பே அம்மா ஐந்து பாக்கெட், பத்து பாக்கெட் என்று அந்தப் பட்டாசுகளை வாங்கி வைத்துவிடுவார்.

தீபாவளி வரப்போகிறது என்ற எதிர்பார்ப்பே எங்களுக்குப் பேரானந்தமாக இருக்கும்!

தீபாவளிக்கு முதல் நாள், எங்கள் ஊரில் “இடிச்சுப் புடச்சு” என்று சொல்வார்கள். அந்த நாளில் வீட்டில் நடக்கும் வேலைகளை நினைத்துப் பார்த்தால் இன்றும் வியப்பாக இருக்கிறது.

தீபாவளிக்கு முதல் நாள் இரவில் தொடங்கும் அம்மாவின் வேலை, மறுநாள் காலை எட்டு மணி வரையிலும் ஓய்வின்றித் தொடரும். பலகாரம் செய்வது, சமையல் செய்வது, பிள்ளைகளை எழுப்புவது, புத்தாடைகளை எடுத்து வைப்பது என எத்தனை வேலைகள்!

தீபாவளிக்கு மறுநாள் அம்மா நிம்மதியாகத் தூங்குவார்கள் என்பதைக்கூட அப்போது நாங்கள் அறிந்திருக்கவில்லை!

எங்களுக்குத் தெரிந்ததெல்லாம் புத்தாடை, பட்டாசு, பலகாரம், விருந்து, திரைப்படம், மகிழ்ச்சி மட்டும்தான்.

அந்த மகிழ்ச்சிக்குப் பின்னால் அம்மாவின் தூக்கமில்லாத இரவுகளும், அப்பாவின் உழைப்பும், குடும்பத்திற்காக அவர்கள் செய்த பொருளாதாரத் தியாகங்களும் இருந்தன என்பதை அப்போது நாங்கள் உணரவில்லை.

இன்று நாமும் பெற்றோராகி, நமது பிள்ளைகளுக்குத் தீபாவளி கொண்டாடி வைக்கும்போதுதான் அவர்களின் அருமை புரிகிறது.

ஒரே ஒரு புத்தாடை வாங்கிக்கொடுக்கக்கூட சில நேரங்களில் நாம் எவ்வளவு சிரமப்படுகிறோம்! செலவுகளைக் கணக்குப் பார்த்து, வருமானத்திற்குள் குடும்பத்தை நடத்துவதற்கே திணறுகிறோம்.

ஆனால், அன்று நமது அம்மாவும் அப்பாவும் எப்படி இத்தனை மகிழ்ச்சியை நமக்குக் கொடுத்தார்கள்?

அவர்கள் நம்மைவிட வசதியானவர்களாக இருந்தார்களா? இல்லை!

நம்முடைய மகிழ்ச்சிக்காகத் தங்களுடைய சிரமங்களை மறைத்துக்கொண்டார்கள். நமது ஆசைகளுக்காகத் தங்களுடைய தேவைகளை ஒதுக்கிக்கொண்டார்கள். நாம் மகிழ்ச்சியாக இருந்தால் போதும் என்று நினைத்தார்கள்.

அவர்களின் அன்புக்கு விலையில்லை. அவர்களின் உழைப்புக்குக் கணக்கில்லை. அவர்கள் செய்த தியாகங்களுக்கு ஈடாக நாம் எதையும் திருப்பிக் கொடுத்துவிட முடியாது.

அன்று நாம் குழந்தைகளாக இருந்தபோது, தீபாவளி என்றால் புத்தாடையும் பலகாரமும் பட்டாசும்தான் நினைவுக்கு வந்தன.

இன்று அந்தத் தீபாவளியை நினைத்துப் பார்க்கும்போது, முதலில் நினைவுக்கு வருவது அம்மாவின் முகமும், அப்பாவின் உழைப்பும்தான்!

இன்று நம்மிடம் அவர்கள் இல்லை என்றாலும், அவர்கள் நமக்காக உருவாக்கிய அந்தத் தீபாவளி நினைவுகள் மட்டும் நம்மை விட்டுப் பிரிய மறுக்கின்றன.

அம்மா… அப்பா… நீங்கள் எங்களுக்காக எத்தனை சிரமங்களை மறைத்துக்கொண்டீர்கள் என்பதை அப்போது புரிந்துகொள்ளவில்லை. இன்று உங்கள் இடத்தில் நின்று பார்க்கும்போதுதான் உங்கள் அன்பின் ஆழம் புரிகிறது!

🪔 நாம் கொண்டாடிய ஒவ்வொரு தீபாவளிக்குப் பின்னாலும், நமது அம்மா, அப்பாவின் உழைப்பும் தியாகமும் மறைந்திருக்கின்றன.

❤️ மறக்க முடியாத அம்மா…
❤️ மறக்க முடியாத அப்பா…

நீங்கள் கொடுத்த தீபாவளி மகிழ்ச்சியை எங்களால் எங்கள் பிள்ளைகளுக்குக் கொடுக்க முடிகிறதா என்பது தெரியவில்லை. ஆனால், நீங்கள் எங்களுக்குக் கொடுத்த அன்பையும், அந்த அழகான நினைவுகளையும் எங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் மறக்க முடியாது!

அம்மா, அப்பா… உங்கள் நினைவுகளே எங்கள் வாழ்வின் அழியாத சொத்து! 🙏❤️