வசதியான வாழ்க்கை மட்டும் போதாது; மனித மாண்பும், உயர்ந்த பண்பாடும், சமத்துவமும் நிறைந்த வாழ்க்கை வேண்டும்!அம்பேத்கரியப் பார்வையில் உயர்ந்த பண்பாட்டு சமூகத்தை உருவாக்குவோம்!

வசதியான வாழ்க்கை மட்டும் போதாது; மனித மாண்பும், உயர்ந்த பண்பாடும், சமத்துவமும் நிறைந்த வாழ்க்கை வேண்டும்!

அம்பேத்கரியப் பார்வையில் உயர்ந்த பண்பாட்டு சமூகத்தை உருவாக்குவோம்!

______________________.

ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கை எவ்வளவு வசதியாக இருக்கிறது என்பதில் மட்டும் அவனது வாழ்வின் உயர்வு அடங்கியிருக்கவில்லை; அவன் எவ்வளவு மாண்புடன் வாழ்கிறான், பிற மனிதர்களை எவ்வாறு மதிக்கிறான், சமூகத்தில் சமத்துவத்தையும் சகோதரத்துவத்தையும் எவ்வாறு நிலைநாட்டுகிறான் என்பதில்தான் உண்மையான உயர்வு அடங்கியிருக்கிறது.

மனிதகுலத்தின் வரலாற்றில் பொருளாதார வளர்ச்சியும் அறிவியல் முன்னேற்றமும் நாகரிகத்தின் முக்கிய அடையாளங்களாகக் கருதப்படுகின்றன. உயரமான கட்டடங்கள், ஆடம்பரமான வீடுகள், நவீன வாகனங்கள், தொழில்நுட்ப வசதிகள், அதிக வருமானம் என மனித வாழ்க்கை பல்வேறு வசதிகளை நோக்கி முன்னேறிக்கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் இத்தனை வசதிகளையும் பெற்ற ஒரு சமூகத்தில் மனிதர்களுக்கிடையே சாதிய வேறுபாடுகள் நிலவினால், பிறப்பின் அடிப்படையில் ஒருவர் உயர்ந்தவராகவும் மற்றொருவர் தாழ்ந்தவராகவும் கருதப்பட்டால், அந்தச் சமூகத்தை உண்மையிலேயே பண்பாடு நிறைந்த சமூகமாகக் கருத முடியுமா?

இந்தக் கேள்விதான் நம்முடைய பண்பாடு குறித்த புரிதலை மறுபரிசீலனை செய்யத் தூண்டுகிறது.

பண்பாடு என்பது ஆடம்பரம் அல்ல!

பண்பாடு என்ற சொல்லுக்கு நாம் கொடுக்கும் பொருள் என்ன? உடை அணியும் முறையா? உணவு உண்ணும் முறையா? கோயில்கள், வழிபாட்டு முறைகள், விழாக்கள், சடங்குகள் ஆகியவற்றின் தொகுப்பா? இவை அனைத்தும் ஒரு சமூகத்தின் பண்பாட்டு வெளிப்பாடுகளாக இருக்கலாம். ஆனால் இவற்றை மட்டும் கொண்டு ஒரு சமூகத்தின் பண்பாட்டுத் தரத்தை அளவிட முடியாது.

ஒரு மனிதன் மற்றொரு மனிதனைச் சமமாக மதிக்கிறானா? பெண்களுக்கு உரிய உரிமைகளையும் சுதந்திரத்தையும் வழங்குகிறானா? உழைக்கும் மக்களின் உழைப்புக்கு மதிப்பளிக்கிறானா? பிறப்பின் அடிப்படையில் மனிதர்களைப் பிரித்துப் பார்க்காமல் இருக்கிறானா? ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் உரிமைகளை ஏற்றுக்கொள்கிறானா? இத்தகைய கேள்விகளுக்கான பதில்களில்தான் ஒரு சமூகத்தின் உண்மையான பண்பாட்டு நிலை வெளிப்படுகிறது.

பிற மனிதர்களை இழிவுபடுத்திக்கொண்டு தன்னை உயர்ந்தவன் என்று கருதுவது பண்பாடு அல்ல. மற்றவர்களின் உரிமைகளை மறுத்துவிட்டு தனது வசதிகளைப் பெருக்கிக்கொள்வது நாகரிகம் அல்ல. மனிதர்களுக்கிடையே சமத்துவத்தை மறுக்கும் எந்தவொரு சமூக நடைமுறையும் பண்பாட்டின் பெயரால் நியாயப்படுத்தப்படக் கூடாது.

அம்பேத்கரின் பார்வையில் மனித மாண்பு

இந்தியச் சமூகத்தின் சாதிய அமைப்பையும் அதன் ஏற்றத்தாழ்வுகளையும் ஆழமாக ஆராய்ந்தவர் புரட்சியாளர் டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர். அவருடைய சிந்தனையின் மையத்தில் மனித மாண்பு, சமத்துவம், சுதந்திரம், சகோதரத்துவம் ஆகியவை இடம்பெற்றிருந்தன.

அம்பேத்கரின் பார்வையில், மனிதனின் மதிப்பை அவனுடைய பிறப்பு தீர்மானிக்கக் கூடாது. அவனுடைய சாதி, மதம், குடும்பப் பின்னணி ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் அவனுக்கான உரிமைகள் நிர்ணயிக்கப்படக் கூடாது. ஒவ்வொரு மனிதனும் சுயமரியாதையுடன் வாழ்வதற்கான உரிமை பெற்றிருக்க வேண்டும்.

அவர் எழுதிய Annihilation of Caste (சாதி ஒழிப்பு) நூல், சாதி என்பது தனிப்பட்ட மனிதர்களுக்கிடையிலான வேறுபாடு மட்டுமல்ல; அது சமூக உறவுகளையும் சமத்துவத்தையும் பாதிக்கும் ஓர் அமைப்பு என்பதை விளக்குகிறது. சாதி அடிப்படையிலான உயர்வு, தாழ்வு நிலவுகின்றவரை உண்மையான சமூக ஜனநாயகத்தை உருவாக்குவது சாத்தியமற்றது என்பதே அவரது சிந்தனையின் முக்கியமான செய்தி.

அதேபோன்று, What Congress and Gandhi Have Done to the Untouchables என்ற நூலில் பண்பாட்டுடன் கூடிய வாழ்க்கை வாழ்வதற்கான வாய்ப்பு, ஓய்வு நேரம், உழைப்பின் சுமையிலிருந்து விடுபடுவதற்கான வசதிகள் ஆகியவற்றின் முக்கியத்துவத்தை அவர் விவாதிக்கிறார்.

இதிலிருந்து நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டியது என்னவென்றால், மனிதன் வெறுமனே உயிர்வாழ்வதற்கான பொருளாதார வசதிகளைப் பெறுவது மட்டும் போதாது. அவன் அறிவை வளர்த்துக்கொள்ளவும், சிந்திக்கவும், கற்கவும், சமூகத்தில் பங்கேற்கவும், தனது திறமைகளை வெளிப்படுத்தவும் வாய்ப்புப் பெற வேண்டும்.

சாதியச் சமூகமும் பண்பாட்டின் முரண்பாடும்

இந்தியச் சமூகத்தில் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாகப் பல்வேறு மொழிகளும் கலைகளும் இலக்கியங்களும் தத்துவங்களும் வாழ்வியல் மரபுகளும் வளர்ந்துள்ளன. இந்தப் பன்முகத்தன்மை இந்தியாவின் பண்பாட்டு வரலாற்றில் முக்கிய இடம் பெறுகிறது. ஆனால் அதே சமூகத்தில் சாதியின் பெயரால் தீண்டாமை, சமூக விலக்கம், கல்வி மறுப்பு, பொதுவிடங்களைப் பயன்படுத்துவதில் தடைகள் போன்ற அநீதிகளும் நிலவியுள்ளன.

ஒருபுறம் உயர்ந்த பண்பாடு என்று பெருமை பேசிக்கொண்டு, மறுபுறம் ஒரு மனிதன் எந்தக் கிணற்றில் தண்ணீர் எடுக்க வேண்டும், எந்தத் தெருவில் நடக்க வேண்டும், யாருடன் அமர்ந்து உணவருந்த வேண்டும், யாரைத் திருமணம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்று அவனது வாழ்க்கையைச் சாதி தீர்மானிப்பதை அனுமதிக்க முடியுமா?

ஒரு சமூகத்தின் பண்பாட்டு மரபுகள் எவ்வளவு பழமையானவை என்பது ஒரு கேள்வி. அவை மனிதர்களின் கண்ணியத்தையும் சமத்துவத்தையும் எவ்வாறு நடத்துகின்றன என்பது மற்றொரு கேள்வி. இவ்விரண்டையும் ஒன்றாகக் குழப்பிவிடக் கூடாது.

மரபுகள் மனிதர்களின் வாழ்வை வளப்படுத்தும்போது அவற்றின் மதிப்பு வெளிப்படுகிறது. ஆனால் மனித உரிமைகளை மறுக்கும் நடைமுறைகள் மரபு என்ற காரணத்தால் மட்டும் நியாயமானவையாகிவிடுவதில்லை.

எனவே, உயர்ந்த பண்பாட்டை உருவாக்குவதற்கு சாதிய ஏற்றத்தாழ்வுகளை எதிர்கொள்வதும், ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் சம உரிமை வழங்குவதும் அவசியமாகிறது.

வசதியான வாழ்க்கைக்கும் பண்பாட்டு வாழ்க்கைக்கும் உள்ள வேறுபாடு

ஒருவர் மிகப்பெரிய வீட்டில் வாழலாம். விலையுயர்ந்த வாகனங்களை வைத்திருக்கலாம். அதிக வருமானம் ஈட்டலாம். சமூகத்தில் செல்வாக்கு மிக்கவராகவும் இருக்கலாம். ஆனால் அவருடைய மனதில் பிற மனிதர்களைப் பற்றிய இழிவான எண்ணங்கள் நிறைந்திருந்தால், அவருடைய செல்வம் மட்டும் அவரை உயர்ந்த பண்பாடு கொண்டவராக மாற்றிவிடாது.

அதேபோன்று, பொருளாதார வசதிகள் குறைவாக இருக்கும் ஒருவர் பிறருடைய துயரத்தை உணர்ந்து உதவலாம்; அனைவரையும் சமமாக நடத்தலாம்; பெண்களின் உரிமைகளை மதிக்கலாம்; ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் கண்ணியத்திற்காகக் குரல் கொடுக்கலாம். இத்தகைய மனிதப் பண்புகளே ஒரு சமூகத்தின் நெறிமுறை வளர்ச்சிக்குப் பங்களிக்கின்றன.

இதற்காகப் பொருளாதார வசதிகளைப் புறக்கணிக்க வேண்டும் என்று பொருள் கொள்ளக்கூடாது. வறுமை, பசி, வீடின்மை, கல்வியின்மை ஆகியவற்றை ஒழிப்பதும் மனித மாண்பின் அடிப்படையான தேவைகளே. பொருளாதார முன்னேற்றமும் பண்பாட்டு முன்னேற்றமும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை அல்ல. மாறாக, பொருளாதார வளம் அனைவருக்கும் நியாயமாகப் பகிரப்பட்டு, ஒவ்வொருவரும் தங்களுடைய திறமைகளை வளர்த்துக்கொள்ளும் வாய்ப்பு கிடைக்கும்போதுதான் அதன் சமூகப் பயன் முழுமையடைகிறது.

வசதிகள் நிறைந்த வாழ்க்கை மனிதனின் தேவைகளை நிறைவேற்றலாம்; உயர்ந்த பண்பாடு அவனது மனித உறவுகளுக்கு மாண்பை வழங்குகிறது.

கல்வி, பகுத்தறிவு, சுயமரியாதை

உயர்ந்த பண்பாட்டை உருவாக்குவதற்கு கல்வி இன்றியமையாதது. ஆனால் கல்வி என்பது வெறுமனே பட்டம் பெறுவதற்கோ வேலைவாய்ப்பைப் பெறுவதற்கோ மட்டுமே உரிய கருவி அல்ல. சரி, தவறுகளை ஆராயவும், ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் சிந்திக்கவும், மூடநம்பிக்கைகளைக் கேள்விக்குட்படுத்தவும், பிறருடைய உரிமைகளைப் புரிந்துகொள்ளவும் கல்வி உதவ வேண்டும்.

அறிவைப் பெற்ற மனிதன் தனது அறிவைப் பயன்படுத்தி மற்றவர்களை ஒடுக்கினால், அந்த அறிவு சமூக முன்னேற்றத்திற்கான கருவியாக மாறவில்லை என்றே பொருள். அறிவு மனித விடுதலைக்கும் சமூக நலனுக்கும் பயன்பட வேண்டும்.

அம்பேத்கர் வலியுறுத்திய கல்வி, சுயமரியாதை, சமூக உரிமை ஆகியவற்றின் அடிப்படையில், ஒவ்வொரு மனிதரும் தன்னைத் தாழ்வாகக் கருதும் மனநிலையிலிருந்து விடுபட வேண்டும். அதே நேரத்தில், பிறரைத் தாழ்வாகக் கருதும் மனநிலையையும் கைவிட வேண்டும்.

சுயமரியாதை என்பது தன்னை மதிப்பதோடு முடிந்துவிடுவதில்லை; மற்றவர்களுடைய சுயமரியாதையையும் மதிப்பதில் அது முழுமையடைகிறது.

சமத்துவமும் சகோதரத்துவமும் நிறைந்த சமூகமே உயர்ந்த பண்பாட்டின் அடையாளம்

இந்திய அரசியலமைப்பின் முகவுரை, சமூக, பொருளாதார, அரசியல் நீதியையும், சிந்தனை, கருத்து, நம்பிக்கை, மதப்பற்று, வழிபாடு ஆகியவற்றில் சுதந்திரத்தையும், தகுதி மற்றும் வாய்ப்பில் சமத்துவத்தையும் உறுதிப்படுத்துகிறது. தனிமனித மாண்பையும் நாட்டின் ஒற்றுமையையும் உறுதிசெய்யும் சகோதரத்துவத்தையும் வலியுறுத்துகிறது.

இந்த அரசியலமைப்பு விழுமியங்கள் வெறும் ஆவணத்தில் இடம்பெறும் சொற்களாக இருக்கக் கூடாது. அவை நமது குடும்பங்களில், கல்வி நிறுவனங்களில், பணியிடங்களில், அரசியல் அமைப்புகளில், பொது வாழ்க்கையில் நடைமுறையாக வெளிப்பட வேண்டும்.

பெண்கள் அச்சமின்றி வாழும் சமூகம் வேண்டும். குழந்தைகள் தரமான கல்வி பெறும் சமூகம் வேண்டும். உழைப்பாளர்கள் சுரண்டப்படாத சமூகம் வேண்டும். சாதியின் காரணமாக யாரும் இழிவுபடுத்தப்படாத சமூகம் வேண்டும். மதம், மொழி, பாலினம், சமூகப் பின்னணி ஆகியவற்றின் வேறுபாடுகளைக் கடந்து மனிதர்கள் ஒருவரையொருவர் மதிக்கும் சமூகம் வேண்டும்.

இத்தகைய சமூகத்தை உருவாக்குவதுதான் உயர்ந்த பண்பாட்டை நோக்கிய உண்மையான பயணம்.

முடிவுரை: மனிதனை உயர்த்துவதே பண்பாட்டின் நோக்கம்!

நாம் எத்தனை பெரிய கட்டடங்களைக் கட்டியிருக்கிறோம் என்பதைக் காட்டிலும், எத்தனை மனிதர்களின் வாழ்க்கையை மேம்படுத்தியிருக்கிறோம் என்பது முக்கியம். எவ்வளவு செல்வத்தைச் சேர்த்திருக்கிறோம் என்பதைக் காட்டிலும், நமது செல்வமும் அறிவும் சமூகத்தின் நலனுக்குப் பயன்படுகிறதா என்பது முக்கியம். நமது மரபுகளை எவ்வளவு பெருமையாகப் பேசுகிறோம் என்பதைக் காட்டிலும், அந்த மரபுகள் மனிதர்களின் கண்ணியத்தையும் உரிமைகளையும் மதிக்கின்றனவா என்பது முக்கியம்.

புரட்சியாளர் அம்பேத்கரின் சமத்துவச் சிந்தனையிலிருந்து நாம் பெற வேண்டிய செய்தி இதுதான்: மனிதனின் வாழ்க்கை வெறும் பொருளாதார வசதிகளோடு முடிந்துவிடக் கூடாது. அவன் சுதந்திரமாகச் சிந்திக்க வேண்டும்; சுயமரியாதையுடன் வாழ வேண்டும்; பிறருடைய உரிமைகளை மதிக்க வேண்டும்; சமூகத்தில் சமத்துவமும் சகோதரத்துவமும் நிலவுவதற்குப் பங்களிக்க வேண்டும்.

உயர்ந்த பண்பாடு என்பது சிலரின் தனிச்சொத்து அல்ல. அது எல்லா மனிதர்களுக்கும் உரிய வாழ்க்கை வாய்ப்பாக இருக்க வேண்டும். பண்பாட்டின் பெயரால் ஏற்றத்தாழ்வுகளைப் பாதுகாப்பதற்குப் பதிலாக, மனித மாண்பை வளர்க்கும் பண்பாட்டை நாம் உருவாக்க வேண்டும்.

வசதியான வாழ்க்கை மட்டும் போதாது; மனித மாண்பும், உயர்ந்த பண்பாடும், சமத்துவமும் நிறைந்த வாழ்க்கை வேண்டும்.

செல்வம் பெருகட்டும்; அதனுடன் மனிதநேயமும் பெருகட்டும். அறிவு வளரட்டும்; அதனுடன் பகுத்தறிவும் வளரட்டும். தனிமனிதன் முன்னேறட்டும்; அவனுடன் ஒட்டுமொத்தச் சமூகமும் முன்னேறட்டும். சாதி ஒழிந்து, சமத்துவம் மலர்ந்து, சகோதரத்துவம் நிலைபெறும் சமூகமே உண்மையான பண்பாட்டுச் சமூகமாகும்.

--- ஞானம் மு.அறிவுடைநம்பி

வழக்கறிஞர்